حدیث مفصل
مقالات و یادداشت های هادی حق پرست
درباره وبلاگ


کارشناس ارشد روابط بین الملل

مدیر وبلاگ : h ch
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

فال حافظ

به بهانه پخش فیلم مستند «انصرافی» از شبکه دو و مستند سیما
بعضی از ما با شنیدن واژه انصراف نگران می شویم، چون خیال می کنیم چیزی از دست می دهیم. اما چیزی را که به دست می آوریم فکر نمی کنیم.
بعضی دیگر از واژه انصراف خوشحال می شویم، چرا که تنبلی را به خود راه داده و مدام دنبال فرار هستیم.
انصراف اما کنشی لازم برای زندگی انسان هاست. چرا که انسان از عقل کاملی برخوردار نیست و غالبا هم از تاریخ درس نمی گیرد.
1.انصراف بیش از هر چیز با انتخاب درهم تنیده است و در این فیلم نیز ما بیش از آنکه از انصراف بگوییم، از انتخاب می گوییم. چیزی که جامعه ما کمی با آن غریب است. در انتخاب همسر، رشته تحصیلی، نماینده مجلس و... . اگر انتخاب درست باشد نیازی به انصراف نیست و اگر هم انتخابی به انصراف لازم شد، باید شجاعانه انصراف داد و دوباره انتخاب کرد.
2. پیکاسو می گفت همه کودکان هنرمند به دنیا می آیند و من می خواهم بگویم که همه کودکان اندیشمند به دنیا می آیند. بچه ها در دوران کودکی سخت ترین سوالات را از بزرگترها می پرسند و بزرگترها چون جوابی برای این سوال های سخت ندارند، او را دست به سر می کنند تا سوالش را فراموش کند و نمی خواهند که کودکان همچنان پرسش و جستجو کنند.
همین روش مواجهه با کودکان را آموزش و پرورش کشور دنبال می کند. سیستم آموزشی خسته، عبوس، افسرده و نابودکننده استعدادها. آموزش عالی ما نیز چیزی میان علم و خلاقیت است. به این معنا که نه علم است و نه خلاقیت. در کشورهای توسعه یافته آموزش مبتنی بر علم است و دچار یک نوع آموزش زدگی هستند. اما نه مبتنی بر علم هستیم و نه خلاقیت. نه علم تولید می شود و نه اجازه متفاوت اندیشیدن به کسی برای خلاقیت داده می شود.
بهمن 94




نوع مطلب : یاداشت های رسانه ای، 
برچسب ها : یادداشت، بهانه پخش، انصرافی، شبکه مستند، شبکه دو، سیما، انتخاب،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 13 بهمن 1394
h ch
جمعه 13 فروردین 1395 08:32 ب.ظ
سیاست فن دست یابی به قدرت وچگونگی حفظ ان به هر قیمت..!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
چهارشنبه 11 فروردین 1395 09:26 ق.ظ
من بارها انتخابهایی کرده ام که از دیدگاه دیگران انصراف بوده..
انتخاب کردم ازدواج کنم ولی همکلاسیهایم ان را انصراف از ادامه تحصیلات دانشگاهی پنداشتند.
انتخاب کردم به یک فرزند قانع نباشم، بستگان ان را انصراف از آسایش انگاشتند.
دربهترین موقعیت شغلی انتخاب کردم به خانه برگردم وبا فرزندان نوجوان وجوانم همدم باشم،همکارانم ان را انصراف از شهرت وپیشرفت دانستند.
حالا که نگاه می کنم وهمکلاسیهای مهندسم را می بینم که درسن43سالگی همچنان مجردند...وبعضا فاقد کار مناسب...
فامیل وبستگان تک فرزندشان را می بینم با هزار ویک گرفتاری درباب تربیت همان تک فرزند..
وخودم را می بینم که در سن کامل شدن، شغلی دارم که دوستش دارم وخانواده ای که عاشقش هستم..
به تمام موارد انصرافی که داشتم به خودم می بالم....
انتخاب من آن روی تصویری است که دیگران انصراف می پندارند..
من با دلم انتخاب خواهم کرد...بگذار دیگران هرجور که می خواهندبا مغزشان قضاوت کنند
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر