حدیث مفصل
مقالات و یادداشت های هادی حق پرست 
نویسندگان


محمدرضا لطفی، پدیده ای که می توان ژست روشنفکری گرفت و دست زیرچانه گذاشت و گفت: او فقط یک موسیقی دان و نوازنده بود و بس، هیچ گاه کاری به سیاست و جامعه نداشت.

می توان دست را جلوی صورت گرفت و گفت: او موسیقی دانی سنتی بود و فقط برای زنده نگه داشتن سنت تلاش و همه موضع گیری های او را نسبت به تبیین موسیقی سنتی انکار کرد.

یا می توان دست را پس گردن برد و آثاری چون چاوش، آمریکا آمریکا، ژاله خون شد و... را به یاد آورد اما باز هم گفت که لطفی اپوزوسیون از دنیا رفت. و اما می توان در کنار مخاطبان و مردم بود وهمه لطفی را باهم دید و گفت. او در سالهای اخیر که همه اهالی موسیقی از شرایط موجود گله داشتند و بهانه های ملانصرالدینی برای کم کاری و سیاست زدگی خود می آوردند وارد کشور شد و بی ادعا در میان مردم و جوانان فعالیت خود را ادامه داد.

لطفی به استعفا و خروج دسته جمعی موسیقی دانان از رادیو و تلویزیون ملی ایران، کانون فرهنگی هنری چاووش را راه انداخت و اولین اثر خود را برای انقلاب اسلامی و کشورش تهیه و تولید کرد. او به خصوص از اتفاق میدان ژاله متاثر و اثر ژاله خون شد را سرود.

روحش شاد...




طبقه بندی: موسیقایی، 
برچسب ها: محمدرضا لطفی، موسیقی ایرانی، انقلاب،  
[ شنبه 11 دی 1395 ] [ 09:00 ق.ظ ] [ h ch ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

https://www.instagram.com/aramestan_hadi
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

فال حافظ